برجای مانده از جشن قهرمانی تالاروحدت؛

به نام تالاری ها به کام الوندی ها!

در آیین جشن قهرمانی تیم فوتبال تالاروحدت ذکر چند نکته ضروری بود که برحسب وظیفه رسانه ای و در راستای تنویر افکار عمومی به خصوص فوتبالدوستان نیاز به طرح آن داشت.

یکم: در این نشست انتظار می رفت از بهرام یدی مالک سابق الوند که در سه سال گذشته به رغم کاستی ها و تنگناها برای این تیم وقت گذاشت و هزینه کرد تا همچنان سرپا حفظ شود، قدردانی ویژه می شد. وظیفه ای که هیات فوتبال که مدعی متولی امور فوتبالی استان است نسبت به آن کوتاهی داشت.

دوم: از حسن محمدی به عنوان عضو هیات مدیره نام برده شد در حالیکه وی این موضوع را تکذیب کرد.

سوم: در حالی از عباس صوفی به عنوان عضو هیات مدیره باشگاه الوند نام برده می شود که قطع همگان انتظار دارند که او با تجربه ای که در سال های گذشته در عرصه فوتبال حرفه ای بدست آورده به این تیم کمک کند. قطعا وی در موفقیت و حتی سقوط الوند نامش یادآوری می شود. بنابراین مسوولیت سنگینی را بردوش می کشد.

چهارم: انتظار می رفت که از برخی خبرنگارانی که در این مراسم اسامی آنها خوانده شد، به مراتب بهتر تقدیر می شد. در تندیس چوبی اعطا شده به یکی از خبرنگاران باتجربه و پیشکسوت اثری از نام وی نبود!

پنجم : انتظار داشتیم در جشنی که به نام اعضای تیم تالاروحدت است، مربی این تیم حضور می یافت. اما معلوم نشد که چرا غیبت داشت!

ششم: انتظار می رفت در این جشن تالاری ها در مکانی مناسب تر مستقر می شدند نه اینکه در انتهای سالن برای آنها جا فراهم می شد. به هر حال این جشن بنام آنها بود. آنها زحمت کشیدند تا تالار امتیاز لیگ دسته سه را کسب کرد. همان اندازه که نصار قره باغی در این قهرمانی نقش داشت، به همان اندازه کادر فنی و بازیکنان تالارهم نقش داشتند. بهتر این بود که میز وسط به آنها اختصاص می یافت و کیک قهرمانی نیز آماده می شد.

هفتم : آقای قره باغی... خیر فوتبالدوست. در خدمات شما در عرصه فوتبال تردیدی نیست اما چرا تبعیض قائل شده اید. در حالیکه الوندی ها با لباس متحد الاشکل به این میهمانی دعوت شدند، تالاری ها با لباس های رنگارنگ آمدند. آیا این عمق تبعیض نیست. اگر شما دو سه روزه مالک الوند شدید، تالار به گفته خودتان قدمتی 18 ساله دارد!

هشتم: در این مراسم مدام از الوند حرف به میان آمد. ای کاش یکی از مربیان یا بازیکنان تالاروحدت هم به تریبون دعوت می شد تا چند خطی از این موفقیت مهم به دست آمده صحبت می کرد. از اینکه تالاروحدت چطور این مسیر دشوار را تا قهرمانی پیمود.

نهم: بهتر نبود این مراسم در فضایی بهتر و بزرگتر برگزار می شد تا لااقل جشن قهرمانی با روشن شدن حداقل چند فشفه صورت می گرفت.

دهم: الوند هم اکنون به استنباط تالاری ها نه یک همنشین مناسب بلکه یک همنشین مزاحم تلقی می شود. شما هنوز موضع خود را پیرامون فعالیت دو تیم اعلام نکرده اید. مثلا اگر فصل آینده الوند لیگ دویی بماند، تکلیف تالاری ها جه می شود. اگر الوند سقوط کند، چطور؟ این بازیکنان تا چه زمان در بلاتکلیفی باید بمانند. این قهرمانی هرچقدر هم که نوش جانشان است، اما خدا نکند عاقبت تلخ داشته باشد!